การเลี้ยงแพะในกรุงเทพมหานคร

ในตลาดการเลี้ยงแพะของกรุงเทพมหานคร ผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่มี 3 ราย (จากที่เคยจดทะเบียน 4 ราย) คิดเป็นราว 16.7% ของทั้งประเทศ ทุนรวม 4 ล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (75%) สูงกว่าระดับประเทศของหมวด (64%) — ตลาดที่ผู้เล่นอยู่รอดได้มากกว่าค่าเฉลี่ย คู่แข่งที่เหลือจึงแข็งแรงและอยู่มานาน ผู้เล่นกระจุกตัวในเขตคลองสามวา (1) เขตมีนบุรี (1) เขตวังทองหลาง (1) — สามอำเภอนี้รวมกันราว 100% ของผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่ทั้งจังหวัด

เมื่อมองจากหน้างาน ธุรกิจเกษตรและแปรรูปส่วนใหญ่ยังบันทึกการรับซื้อผลผลิตด้วยสมุดและไลน์ ราคาต่อรอบเปลี่ยนตามฤดู และคุณภาพแต่ละล็อตต่างกันจนต้นทุนจริงต่อกิโลกรัมรู้ทีหลังเสมอ กำไรของธุรกิจเกษตรอยู่ที่ส่วนต่างระหว่างราคารับซื้อรายวันกับราคาขายรายรอบ — ตัวเลขที่ต้องเห็นต่อล็อต ไม่ใช่ต่อปี ความเสี่ยงหลักคือฤดูกาล — ปริมาณและราคาผลผลิตแกว่งทั้งปี ธุรกิจที่เทียบข้อมูลข้ามปีได้จึงวางแผนซื้อและจ้างคนได้ก่อนคู่แข่ง สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดกลางตามค่ามัธยฐาน) ในขนาดนี้ ระบบที่ควรมีคือการตรวจสอบย้อนกลับต่อล็อตที่ผูกกับต้นทุนและการขาย ซึ่งลูกค้ารายใหญ่และผู้ส่งออกเริ่มขอ

หัวตารางของการเลี้ยงแพะในจังหวัด: ซาฮิร่า (2009) (1 ล้านบาท เขตวังทองหลาง) ออโต้ ฟาร์ม (1 ล้านบาท เขตคลองสามวา) แปลงใหญ่แพะนมมีนบุรี (1 ล้านบาท เขตมีนบุรี) ทีม Whale Task ทำงานกับธุรกิจในกรุงเทพมหานครอยู่แล้ว และเริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริง — ธุรกิจเกษตร ประมง และแปรรูปผลผลิตในพื้นที่จึงนัดเจอตัวได้ เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจเกษตร ประมง และแปรรูปผลผลิตในกรุงเทพมหานครเริ่มอ่านคือ เทคโนโลยีการเกษตร AgriTech ช่วยฟาร์มและธุรกิจเกษตรไทยยังไง