การเลี้ยงสัตว์ปีกอื่นๆ ซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นในจังหวัดเชียงใหม่

ในตลาดการเลี้ยงสัตว์ปีกอื่นๆ ซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นของจังหวัดเชียงใหม่ ผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่มี 2 ราย (จากที่เคยจดทะเบียน 5 ราย) คิดเป็นราว 1.4% ของทั้งประเทศ ทุนรวม 14 ล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (40%) ต่ำกว่าระดับประเทศของหมวด (83%) — ตลาดที่หมุนเวียนเร็ว ผู้เล่นที่ยังอยู่จึงเป็นข้อได้เปรียบในตัวเอง ผู้เล่นกระจุกตัวในพร้าว (1) แม่วาง (1) — สามอำเภอนี้รวมกันราว 100% ของผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่ทั้งจังหวัด

เมื่อมองจากหน้างาน ธุรกิจเกษตรและแปรรูปส่วนใหญ่ยังบันทึกการรับซื้อผลผลิตด้วยสมุดและไลน์ ราคาต่อรอบเปลี่ยนตามฤดู และคุณภาพแต่ละล็อตต่างกันจนต้นทุนจริงต่อกิโลกรัมรู้ทีหลังเสมอ กำไรของธุรกิจเกษตรอยู่ที่ส่วนต่างระหว่างราคารับซื้อรายวันกับราคาขายรายรอบ — ตัวเลขที่ต้องเห็นต่อล็อต ไม่ใช่ต่อปี ความเสี่ยงหลักคือฤดูกาล — ปริมาณและราคาผลผลิตแกว่งทั้งปี ธุรกิจที่เทียบข้อมูลข้ามปีได้จึงวางแผนซื้อและจ้างคนได้ก่อนคู่แข่ง สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดกลางตามค่ามัธยฐาน) ในขนาดนี้ ระบบที่ควรมีคือการตรวจสอบย้อนกลับต่อล็อตที่ผูกกับต้นทุนและการขาย ซึ่งลูกค้ารายใหญ่และผู้ส่งออกเริ่มขอ

หัวตารางของการเลี้ยงสัตว์ปีกอื่นๆ ซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นในจังหวัด: เมตซ์ ไทย ฟาร์ม (10 ล้านบาท แม่วาง) ชรินทร์ฟาร์ม (1 ล้านบาท พร้าว) ทีม Whale Task ทำงานกับธุรกิจในเชียงใหม่อยู่แล้ว และเริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริง — ธุรกิจเกษตร ประมง และแปรรูปผลผลิตในพื้นที่จึงนัดเจอตัวได้ เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจเกษตร ประมง และแปรรูปผลผลิตในจังหวัดเชียงใหม่เริ่มอ่านคือ ทุเรียนลับแล: ธุรกิจที่ต้องทำเงินทั้งปีในไม่กี่สัปดาห์ — และราคาพรีเมียมที่อยู่ได้ด้วยแหล่งที่มาที่พิสูจน์ได้