การฆ่าสัตว์ (ยกเว้นสัตว์ปีก)ในจังหวัดเชียงใหม่

ในตลาดการฆ่าสัตว์ (ยกเว้นสัตว์ปีก)ของจังหวัดเชียงใหม่ ผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่มี 3 ราย (จากที่เคยจดทะเบียน 11 ราย) คิดเป็นราว 2.7% ของทั้งประเทศ ทุนรวม 93.6 ล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (27%) ต่ำกว่าระดับประเทศของหมวด (67%) — ตลาดที่หมุนเวียนเร็ว ผู้เล่นที่ยังอยู่จึงเป็นข้อได้เปรียบในตัวเอง ผู้เล่นกระจุกตัวในสันกำแพง (1) เมืองเชียงใหม่ (1) แม่แตง (1) — สามอำเภอนี้รวมกันราว 100% ของผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่ทั้งจังหวัด

เมื่อมองจากหน้างาน โรงงานส่วนใหญ่วางแผนผลิตบนไวท์บอร์ดหรือ Excel นับวัตถุดิบด้วยสายตา และรู้ต้นทุนจริงของสินค้าแต่ละตัวตอนสำนักงานบัญชีปิดงบ ซึ่งช้าไปหนึ่งเดือนเสมอ กำไรของโรงงานอยู่ที่ส่วนต่างระหว่าง BOM ที่วางไว้กับวัตถุดิบที่ใช้จริง — ตัวเลขที่ต้องเห็นทุกล็อต ไม่ใช่ทุกไตรมาส ความเสี่ยงของกลุ่มนี้คือลูกค้ารายใหญ่และผู้ส่งออกที่เริ่มขอเอกสารและการตรวจสอบย้อนกลับระดับล็อต — โรงงานที่ไม่มีข้อมูลระดับนั้นจะหลุดจากรายชื่อซัพพลายเออร์ สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดกลางตามค่ามัธยฐาน) ในขนาดนี้ โรงงานมักถึงเวลาวาง ERP เป็นเฟส เริ่มจากโมดูลผลิตและคลังที่เจ็บที่สุด แล้วค่อยต่อบัญชี

หัวตารางของการฆ่าสัตว์ (ยกเว้นสัตว์ปีก)ในจังหวัด: เชียงใหม่กิจมงคล (35 ล้านบาท แม่แตง) ชัยพัฒนาฟาร์ม (30 ล้านบาท เมืองเชียงใหม่) จิตรุ่งเรืองกรุ๊ป (15 ล้านบาท สันกำแพง) ทีม Whale Task ทำงานกับธุรกิจในเชียงใหม่อยู่แล้ว และเริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริง — ธุรกิจโรงงานและการผลิตในพื้นที่จึงนัดเจอตัวได้ เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในจังหวัดเชียงใหม่เริ่มอ่านคือ โรงงานที่รู้ต้นทุนจริงช้าไปหนึ่งเดือน — ERP เปลี่ยนการเดาต้นทุนให้เป็นตัวเลขจริงได้อย่างไร