การผลิตปลาบรรจุกระป๋องในกรุงเทพมหานคร

การผลิตปลาบรรจุกระป๋องในกรุงเทพมหานครมีนิติบุคคล 22 ราย ดำเนินกิจการอยู่ 13 ราย — ราว 40.6% ของผู้เล่นหมวดนี้ทั้งประเทศ ทุนจดทะเบียนรวม 2.43 พันล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (59%) ต่ำกว่าระดับประเทศของหมวด (71%) — ตลาดที่หมุนเวียนเร็ว ผู้เล่นที่ยังอยู่จึงเป็นข้อได้เปรียบในตัวเอง ในระดับอำเภอ เขตยานนาวา 4 ราย · เขตบางเขน 2 ราย · เขตคลองสาน 1 ราย รวมราว 54% ของทั้งจังหวัด — พื้นที่ที่การแข่งขันหนาแน่นที่สุด

ในมุมของระบบงาน งานผลิต คลังวัตถุดิบ และบัญชีของโรงงานมักอยู่คนละระบบ ต้นทุนต่อล็อตจึงเป็นตัวเลขประมาณการมากกว่าตัวเลขจริง ตัวเลขที่ตัดสินกำไรของโรงงานคือต้นทุนจริงต่อล็อตเทียบกับราคาที่เสนอไป และเวลาที่เครื่องจักรหยุดโดยไม่มีใครบันทึก ต้นทุนวัตถุดิบและค่าแรงที่ขยับทีละนิดโดยราคาขายเท่าเดิม คือจุดที่กำไรโรงงานหายทั้งก้อนโดยไม่มีใครเห็น สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดใหญ่ตามค่ามัธยฐาน) โรงงานขนาดนี้มักมีระบบอยู่แล้วหลายตัว โจทย์คือ MES และ ERP ที่คุยกัน และ OEE ที่ผู้บริหารดูได้รายวัน

ผู้เล่นรายใหญ่ที่สุดของการผลิตปลาบรรจุกระป๋องในกรุงเทพมหานครตามทุนจดทะเบียนคือ ไอ.เอส.เอ. แวลู (1 พันล้านบาท เขตบางขุนเทียน) เอส.เค.ฟู้ดส์ (ประเทศไทย) (300 ล้านบาท เขตคลองสาน) พัทยาฟู้ดอินดัสตรี (280 ล้านบาท เขตยานนาวา) ทีม Whale Task ทำงานกับธุรกิจในกรุงเทพมหานครอยู่แล้ว และเริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริง — ธุรกิจโรงงานและการผลิตในพื้นที่จึงนัดเจอตัวได้ เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในกรุงเทพมหานครเริ่มอ่านคือ MES กับ ERP ต่างกันอย่างไร — โรงงานควรมีอะไรก่อน และเมื่อไหร่ที่ต้องมีทั้งคู่