การผลิตสัตว์น้ำ (ยกเว้นปลา) บรรจุกระป๋องในกรุงเทพมหานคร

ในตลาดการผลิตสัตว์น้ำ (ยกเว้นปลา) บรรจุกระป๋องของกรุงเทพมหานคร ผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่มี 4 ราย (จากที่เคยจดทะเบียน 7 ราย) คิดเป็นราว 44.4% ของทั้งประเทศ ทุนรวม 412.5 ล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (57%) ต่ำกว่าระดับประเทศของหมวด (69%) — ตลาดที่หมุนเวียนเร็ว ผู้เล่นที่ยังอยู่จึงเป็นข้อได้เปรียบในตัวเอง ผู้เล่นกระจุกตัวในเขตคลองเตย (1) เขตบางรัก (1) เขตปทุมวัน (1) — สามอำเภอนี้รวมกันราว 75% ของผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่ทั้งจังหวัด

เมื่อมองจากหน้างาน โรงงานส่วนใหญ่วางแผนผลิตบนไวท์บอร์ดหรือ Excel นับวัตถุดิบด้วยสายตา และรู้ต้นทุนจริงของสินค้าแต่ละตัวตอนสำนักงานบัญชีปิดงบ ซึ่งช้าไปหนึ่งเดือนเสมอ กำไรของโรงงานอยู่ที่ส่วนต่างระหว่าง BOM ที่วางไว้กับวัตถุดิบที่ใช้จริง — ตัวเลขที่ต้องเห็นทุกล็อต ไม่ใช่ทุกไตรมาส ความเสี่ยงของกลุ่มนี้คือลูกค้ารายใหญ่และผู้ส่งออกที่เริ่มขอเอกสารและการตรวจสอบย้อนกลับระดับล็อต — โรงงานที่ไม่มีข้อมูลระดับนั้นจะหลุดจากรายชื่อซัพพลายเออร์ สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดใหญ่ตามค่ามัธยฐาน) โรงงานขนาดนี้มักมีระบบอยู่แล้วหลายตัว โจทย์คือ MES และ ERP ที่คุยกัน และ OEE ที่ผู้บริหารดูได้รายวัน

หัวตารางของการผลิตสัตว์น้ำ (ยกเว้นปลา) บรรจุกระป๋องในจังหวัด: พัฒนาซีฟู้ดส์ (261.5 ล้านบาท เขตสาทร) แพนเอเซีย (1981) (80 ล้านบาท เขตคลองเตย) โกลเด้น แวลี่ ทุเรียน การ์เด้น (40 ล้านบาท เขตปทุมวัน) ทีม Whale Task ทำงานกับธุรกิจในกรุงเทพมหานครอยู่แล้ว และเริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริง — ธุรกิจโรงงานและการผลิตในพื้นที่จึงนัดเจอตัวได้ เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในกรุงเทพมหานครเริ่มอ่านคือ โมดูลการผลิตใน ERP: BOM, MRP และต้นทุนต่อล็อต ที่เปลี่ยนโรงงานจากเดาเป็นรู้