การผลิตผลไม้และผักบรรจุกระป๋องในกรุงเทพมหานคร

การผลิตผลไม้และผักบรรจุกระป๋องในกรุงเทพมหานครมีนิติบุคคล 80 ราย ดำเนินกิจการอยู่ 33 ราย — ราว 35.9% ของผู้เล่นหมวดนี้ทั้งประเทศ ทุนจดทะเบียนรวม 6.63 พันล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (41%) ต่ำกว่าระดับประเทศของหมวด (55%) — ตลาดที่หมุนเวียนเร็ว ผู้เล่นที่ยังอยู่จึงเป็นข้อได้เปรียบในตัวเอง ในระดับอำเภอ เขตวัฒนา 5 ราย · เขตประเวศ 4 ราย · เขตบางนา 3 ราย รวมราว 36% ของทั้งจังหวัด — พื้นที่ที่การแข่งขันหนาแน่นที่สุด

ในมุมของระบบงาน งานผลิต คลังวัตถุดิบ และบัญชีของโรงงานมักอยู่คนละระบบ ต้นทุนต่อล็อตจึงเป็นตัวเลขประมาณการมากกว่าตัวเลขจริง ตัวเลขที่ตัดสินกำไรของโรงงานคือต้นทุนจริงต่อล็อตเทียบกับราคาที่เสนอไป และเวลาที่เครื่องจักรหยุดโดยไม่มีใครบันทึก ต้นทุนวัตถุดิบและค่าแรงที่ขยับทีละนิดโดยราคาขายเท่าเดิม คือจุดที่กำไรโรงงานหายทั้งก้อนโดยไม่มีใครเห็น สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดใหญ่ตามค่ามัธยฐาน) โรงงานขนาดนี้มักมีระบบอยู่แล้วหลายตัว โจทย์คือ MES และ ERP ที่คุยกัน และ OEE ที่ผู้บริหารดูได้รายวัน

ผู้เล่นรายใหญ่ที่สุดของการผลิตผลไม้และผักบรรจุกระป๋องในกรุงเทพมหานครตามทุนจดทะเบียนคือ สยามเดลมองเต้ (850.8 ล้านบาท เขตบางรัก) โดล ไทยแลนด์ (773 ล้านบาท เขตยานนาวา) อาหารสากล (525 ล้านบาท เขตบางนา) ทีม Whale Task ทำงานกับธุรกิจในกรุงเทพมหานครอยู่แล้ว และเริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริง — ธุรกิจโรงงานและการผลิตในพื้นที่จึงนัดเจอตัวได้ เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในกรุงเทพมหานครเริ่มอ่านคือ MES กับ ERP ต่างกันอย่างไร — โรงงานควรมีอะไรก่อน และเมื่อไหร่ที่ต้องมีทั้งคู่