การผลิตผลไม้และผักบรรจุกระป๋องในจังหวัดพิษณุโลก

การผลิตผลไม้และผักบรรจุกระป๋องในจังหวัดพิษณุโลกมีนิติบุคคล 4 ราย ดำเนินกิจการอยู่ 3 ราย — ราว 3.3% ของผู้เล่นหมวดนี้ทั้งประเทศ ทุนจดทะเบียนรวม 26.5 ล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (75%) สูงกว่าระดับประเทศของหมวด (55%) — ตลาดที่ผู้เล่นอยู่รอดได้มากกว่าค่าเฉลี่ย คู่แข่งที่เหลือจึงแข็งแรงและอยู่มานาน ในระดับอำเภอ วังทอง 2 ราย · พรหมพิราม 1 ราย รวมราว 100% ของทั้งจังหวัด — พื้นที่ที่การแข่งขันหนาแน่นที่สุด

ในมุมของระบบงาน งานผลิต คลังวัตถุดิบ และบัญชีของโรงงานมักอยู่คนละระบบ ต้นทุนต่อล็อตจึงเป็นตัวเลขประมาณการมากกว่าตัวเลขจริง ตัวเลขที่ตัดสินกำไรของโรงงานคือต้นทุนจริงต่อล็อตเทียบกับราคาที่เสนอไป และเวลาที่เครื่องจักรหยุดโดยไม่มีใครบันทึก ต้นทุนวัตถุดิบและค่าแรงที่ขยับทีละนิดโดยราคาขายเท่าเดิม คือจุดที่กำไรโรงงานหายทั้งก้อนโดยไม่มีใครเห็น สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดใหญ่ตามค่ามัธยฐาน) โรงงานขนาดนี้มักมีระบบอยู่แล้วหลายตัว โจทย์คือ MES และ ERP ที่คุยกัน และ OEE ที่ผู้บริหารดูได้รายวัน

ผู้เล่นรายใหญ่ที่สุดของการผลิตผลไม้และผักบรรจุกระป๋องในจังหวัดพิษณุโลกตามทุนจดทะเบียนคือ วีไทยฟรุ๊ทซ์ (21 ล้านบาท วังทอง) สยาม พีนา แอนด์ ฟรุ๊ตส์ (3 ล้านบาท วังทอง) อบทอง (1.5 ล้านบาท พรหมพิราม) ทีม Whale Task ทำงานกับธุรกิจในพิษณุโลกอยู่แล้ว และเริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริง — ธุรกิจโรงงานและการผลิตในพื้นที่จึงนัดเจอตัวได้ เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในจังหวัดพิษณุโลกเริ่มอ่านคือ MES กับ ERP ต่างกันอย่างไร — โรงงานควรมีอะไรก่อน และเมื่อไหร่ที่ต้องมีทั้งคู่