การผลิตผลิตภัณฑ์นมอื่น ๆ ซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นในกรุงเทพมหานคร

ในตลาดการผลิตผลิตภัณฑ์นมอื่น ๆ ซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นของกรุงเทพมหานคร ผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่มี 17 ราย (จากที่เคยจดทะเบียน 32 ราย) คิดเป็นราว 44.7% ของทั้งประเทศ ทุนรวม 1.55 พันล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (53%) ต่ำกว่าระดับประเทศของหมวด (58%) — ตลาดที่หมุนเวียนเร็ว ผู้เล่นที่ยังอยู่จึงเป็นข้อได้เปรียบในตัวเอง ผู้เล่นกระจุกตัวในเขตห้วยขวาง (3) เขตประเวศ (2) เขตดินแดง (1) — สามอำเภอนี้รวมกันราว 35% ของผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่ทั้งจังหวัด

เมื่อมองจากหน้างาน โรงงานส่วนใหญ่วางแผนผลิตบนไวท์บอร์ดหรือ Excel นับวัตถุดิบด้วยสายตา และรู้ต้นทุนจริงของสินค้าแต่ละตัวตอนสำนักงานบัญชีปิดงบ ซึ่งช้าไปหนึ่งเดือนเสมอ กำไรของโรงงานอยู่ที่ส่วนต่างระหว่าง BOM ที่วางไว้กับวัตถุดิบที่ใช้จริง — ตัวเลขที่ต้องเห็นทุกล็อต ไม่ใช่ทุกไตรมาส ความเสี่ยงของกลุ่มนี้คือลูกค้ารายใหญ่และผู้ส่งออกที่เริ่มขอเอกสารและการตรวจสอบย้อนกลับระดับล็อต — โรงงานที่ไม่มีข้อมูลระดับนั้นจะหลุดจากรายชื่อซัพพลายเออร์ สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดกลางตามค่ามัธยฐาน) ในขนาดนี้ โรงงานมักถึงเวลาวาง ERP เป็นเฟส เริ่มจากโมดูลผลิตและคลังที่เจ็บที่สุด แล้วค่อยต่อบัญชี

หัวตารางของการผลิตผลิตภัณฑ์นมอื่น ๆ ซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นในจังหวัด: เอฟแอนด์เอ็น แดรี่ส์ (ประเทศไทย) (1 พันล้านบาท เขตสาทร) อุตสาหกรรมนมไทย (215 ล้านบาท เขตปทุมวัน) แดรี่ อินเตอร์ กรุ๊ป (5 ล้านบาท เขตห้วยขวาง) ทีม Whale Task ทำงานกับธุรกิจในกรุงเทพมหานครอยู่แล้ว และเริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริง — ธุรกิจโรงงานและการผลิตในพื้นที่จึงนัดเจอตัวได้ เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในกรุงเทพมหานครเริ่มอ่านคือ โรงงานอัจฉริยะเริ่มจากตรงไหน — เส้นทางที่โรงงาน SME ไทยเดินได้จริงโดยไม่ต้องลงทุนหลักสิบล้าน