การสีข้าวในจังหวัดลำพูน

ในตลาดการสีข้าวของจังหวัดลำพูน ผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่มี 4 ราย (จากที่เคยจดทะเบียน 6 ราย) คิดเป็นราว 0.6% ของทั้งประเทศ ทุนรวม 7.9 ล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (67%) ใกล้เคียงระดับประเทศของหมวด (66%) ผู้เล่นกระจุกตัวในเมืองลำพูน (2) บ้านธิ (1) — สามอำเภอนี้รวมกันราว 75% ของผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่ทั้งจังหวัด

เมื่อมองจากหน้างาน โรงงานส่วนใหญ่วางแผนผลิตบนไวท์บอร์ดหรือ Excel นับวัตถุดิบด้วยสายตา และรู้ต้นทุนจริงของสินค้าแต่ละตัวตอนสำนักงานบัญชีปิดงบ ซึ่งช้าไปหนึ่งเดือนเสมอ กำไรของโรงงานอยู่ที่ส่วนต่างระหว่าง BOM ที่วางไว้กับวัตถุดิบที่ใช้จริง — ตัวเลขที่ต้องเห็นทุกล็อต ไม่ใช่ทุกไตรมาส ความเสี่ยงของกลุ่มนี้คือลูกค้ารายใหญ่และผู้ส่งออกที่เริ่มขอเอกสารและการตรวจสอบย้อนกลับระดับล็อต — โรงงานที่ไม่มีข้อมูลระดับนั้นจะหลุดจากรายชื่อซัพพลายเออร์ สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดกลางตามค่ามัธยฐาน) ในขนาดนี้ โรงงานมักถึงเวลาวาง ERP เป็นเฟส เริ่มจากโมดูลผลิตและคลังที่เจ็บที่สุด แล้วค่อยต่อบัญชี

หัวตารางของการสีข้าวในจังหวัด: มีขุมทรัพย์หทัยรัตน์ (2 ล้านบาท) โรงสีข้าว โชคพูลทรัพย์ (1 ล้านบาท เมืองลำพูน) วรรุ่งเรืองการเกษตร (1 ล้านบาท บ้านธิ) ทีม Whale Task ทำงานกับธุรกิจในลำพูนอยู่แล้ว และเริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริง — ธุรกิจโรงงานและการผลิตในพื้นที่จึงนัดเจอตัวได้ เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในจังหวัดลำพูนเริ่มอ่านคือ โรงงานอัจฉริยะเริ่มจากตรงไหน — เส้นทางที่โรงงาน SME ไทยเดินได้จริงโดยไม่ต้องลงทุนหลักสิบล้าน