การผลิตน้ำแข็งเพื่อการบริโภคในจังหวัดเชียงราย

ในตลาดการผลิตน้ำแข็งเพื่อการบริโภคของจังหวัดเชียงราย ผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่มี 16 ราย (จากที่เคยจดทะเบียน 17 ราย) คิดเป็นราว 1.6% ของทั้งประเทศ ทุนรวม 92 ล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (94%) สูงกว่าระดับประเทศของหมวด (80%) — ตลาดที่ผู้เล่นอยู่รอดได้มากกว่าค่าเฉลี่ย คู่แข่งที่เหลือจึงแข็งแรงและอยู่มานาน ผู้เล่นกระจุกตัวในเมืองเชียงราย (4) แม่สาย (3) เวียงป่าเป้า (2) — สามอำเภอนี้รวมกันราว 56% ของผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่ทั้งจังหวัด

เมื่อมองจากหน้างานของธุรกิจผลิตอาหารแปรรูป โรงงานอาหารทำงานกับวัตถุดิบตามฤดู สูตรที่ต้องคงที่ และล็อตที่ลูกค้ารายใหญ่ขอตรวจสอบย้อนกลับ — ส่วนใหญ่ยังคุมด้วยสมุดและ Excel ตัวเลขที่ตัดสินกำไรคือต้นทุนต่อล็อตหลังหักของเสียและผลผลิตที่ได้จริงเทียบสูตร ความเสี่ยงคือลูกค้ารายใหญ่และผู้ส่งออกที่ขอเอกสารระดับล็อต และวัตถุดิบตามฤดูที่ราคาแกว่ง ระบบแรกที่คุ้มคือใบสั่งผลิตที่ผูกสูตรกับการเบิกวัตถุดิบและล็อต ให้ต้นทุนต่อล็อตออกมาเองและตรวจสอบย้อนกลับได้ — จุดเริ่มที่ Whale Task แนะนำให้ผู้เล่นส่วนใหญ่ของหมวดนี้

หัวตารางของการผลิตน้ำแข็งเพื่อการบริโภคในจังหวัด: น้ำแข็งศิริกรณ์ (27 ล้านบาท เมืองเชียงราย) โรงน้ำแข็งเวียงพิงค์ 2003 (25 ล้านบาท เมืองเชียงราย) เทิง 2006 (5 ล้านบาท เทิง) ทีม Whale Task ทำงานกับธุรกิจในเชียงรายอยู่แล้ว และเริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริง — ธุรกิจผลิตอาหารแปรรูปในพื้นที่จึงนัดเจอตัวได้ เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจผลิตอาหารแปรรูปในจังหวัดเชียงรายเริ่มอ่านคือ โรงงานอัจฉริยะเริ่มจากตรงไหน — เส้นทางที่โรงงาน SME ไทยเดินได้จริงโดยไม่ต้องลงทุนหลักสิบล้าน