โรงสีข้าวในจังหวัดฉะเชิงเทรา

ในตลาดโรงสีข้าวของจังหวัดฉะเชิงเทรา ผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่มี 9 ราย (จากที่เคยจดทะเบียน 21 ราย) คิดเป็นราว 4% ของทั้งประเทศ ทุนรวม 154.9 ล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (43%) สูงกว่าระดับประเทศของหมวด (29%) — ตลาดที่ผู้เล่นอยู่รอดได้มากกว่าค่าเฉลี่ย คู่แข่งที่เหลือจึงแข็งแรงและอยู่มานาน ผู้เล่นกระจุกตัวในเมืองฉะเชิงเทรา (5) บางน้ำเปรี้ยว (2) บางปะกง (1) — สามอำเภอนี้รวมกันราว 89% ของผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่ทั้งจังหวัด

เมื่อมองจากหน้างาน โรงงานส่วนใหญ่วางแผนผลิตบนไวท์บอร์ดหรือ Excel นับวัตถุดิบด้วยสายตา และรู้ต้นทุนจริงของสินค้าแต่ละตัวตอนสำนักงานบัญชีปิดงบ ซึ่งช้าไปหนึ่งเดือนเสมอ กำไรของโรงงานอยู่ที่ส่วนต่างระหว่าง BOM ที่วางไว้กับวัตถุดิบที่ใช้จริง — ตัวเลขที่ต้องเห็นทุกล็อต ไม่ใช่ทุกไตรมาส ความเสี่ยงของกลุ่มนี้คือลูกค้ารายใหญ่และผู้ส่งออกที่เริ่มขอเอกสารและการตรวจสอบย้อนกลับระดับล็อต — โรงงานที่ไม่มีข้อมูลระดับนั้นจะหลุดจากรายชื่อซัพพลายเออร์ สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดกลางตามค่ามัธยฐาน) ในขนาดนี้ โรงงานมักถึงเวลาวาง ERP เป็นเฟส เริ่มจากโมดูลผลิตและคลังที่เจ็บที่สุด แล้วค่อยต่อบัญชี

หัวตารางของโรงสีข้าวในจังหวัด: ราชสาส์น ไรซ์ อินเตอร์เทรด (50 ล้านบาท ราชสาส์น) ธัญญนันท์ เจริญกิจ (25 ล้านบาท เมืองฉะเชิงเทรา) โรงสีศิริพร (20 ล้านบาท บางน้ำเปรี้ยว) Whale Task เริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริงก่อนออกแบบระบบ ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจโรงงานและการผลิตในจังหวัดไหน เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในจังหวัดฉะเชิงเทราเริ่มอ่านคือ โรงงานอัจฉริยะเริ่มจากตรงไหน — เส้นทางที่โรงงาน SME ไทยเดินได้จริงโดยไม่ต้องลงทุนหลักสิบล้าน