กิจกรรมสนับสนุนการผลิตพืชผลซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นในจังหวัดพะเยา

ในตลาดกิจกรรมสนับสนุนการผลิตพืชผลซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นของจังหวัดพะเยา ผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่มี 2 ราย (จากที่เคยจดทะเบียน 5 ราย) คิดเป็นราว 5.6% ของทั้งประเทศ ทุนรวม 3 ล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (40%) ต่ำกว่าระดับประเทศของหมวด (50%) — ตลาดที่หมุนเวียนเร็ว ผู้เล่นที่ยังอยู่จึงเป็นข้อได้เปรียบในตัวเอง ผู้เล่นกระจุกตัวในปง (1) แม่ใจ (1) — สามอำเภอนี้รวมกันราว 100% ของผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่ทั้งจังหวัด

เมื่อมองจากหน้างาน โรงงานส่วนใหญ่วางแผนผลิตบนไวท์บอร์ดหรือ Excel นับวัตถุดิบด้วยสายตา และรู้ต้นทุนจริงของสินค้าแต่ละตัวตอนสำนักงานบัญชีปิดงบ ซึ่งช้าไปหนึ่งเดือนเสมอ กำไรของโรงงานอยู่ที่ส่วนต่างระหว่าง BOM ที่วางไว้กับวัตถุดิบที่ใช้จริง — ตัวเลขที่ต้องเห็นทุกล็อต ไม่ใช่ทุกไตรมาส ความเสี่ยงของกลุ่มนี้คือลูกค้ารายใหญ่และผู้ส่งออกที่เริ่มขอเอกสารและการตรวจสอบย้อนกลับระดับล็อต — โรงงานที่ไม่มีข้อมูลระดับนั้นจะหลุดจากรายชื่อซัพพลายเออร์ สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดกลางตามค่ามัธยฐาน) ในขนาดนี้ โรงงานมักถึงเวลาวาง ERP เป็นเฟส เริ่มจากโมดูลผลิตและคลังที่เจ็บที่สุด แล้วค่อยต่อบัญชี

หัวตารางของกิจกรรมสนับสนุนการผลิตพืชผลซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นในจังหวัด: ผู้ใหญ่มูล (500,000 บาท แม่ใจ) ศิวภรณ์ พะเยา (500,000 บาท ปง) ทีม Whale Task ทำงานกับธุรกิจในพะเยาอยู่แล้ว และเริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริง — ธุรกิจโรงงานและการผลิตในพื้นที่จึงนัดเจอตัวได้ เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในจังหวัดพะเยาเริ่มอ่านคือ โรงงานที่รู้ต้นทุนจริงช้าไปหนึ่งเดือน — ERP เปลี่ยนการเดาต้นทุนให้เป็นตัวเลขจริงได้อย่างไร