การผลิตน้ำยางข้นในจังหวัดระยอง

ในตลาดการผลิตน้ำยางข้นของจังหวัดระยอง ผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่มี 6 ราย (จากที่เคยจดทะเบียน 7 ราย) คิดเป็นราว 8.2% ของทั้งประเทศ ทุนรวม 296 ล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (86%) สูงกว่าระดับประเทศของหมวด (74%) — ตลาดที่ผู้เล่นอยู่รอดได้มากกว่าค่าเฉลี่ย คู่แข่งที่เหลือจึงแข็งแรงและอยู่มานาน ผู้เล่นกระจุกตัวในแกลง (3) ปลวกแดง (1) วังจันทร์ (1) — สามอำเภอนี้รวมกันราว 83% ของผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่ทั้งจังหวัด

เมื่อมองจากหน้างาน โรงงานส่วนใหญ่วางแผนผลิตบนไวท์บอร์ดหรือ Excel นับวัตถุดิบด้วยสายตา และรู้ต้นทุนจริงของสินค้าแต่ละตัวตอนสำนักงานบัญชีปิดงบ ซึ่งช้าไปหนึ่งเดือนเสมอ กำไรของโรงงานอยู่ที่ส่วนต่างระหว่าง BOM ที่วางไว้กับวัตถุดิบที่ใช้จริง — ตัวเลขที่ต้องเห็นทุกล็อต ไม่ใช่ทุกไตรมาส ความเสี่ยงของกลุ่มนี้คือลูกค้ารายใหญ่และผู้ส่งออกที่เริ่มขอเอกสารและการตรวจสอบย้อนกลับระดับล็อต — โรงงานที่ไม่มีข้อมูลระดับนั้นจะหลุดจากรายชื่อซัพพลายเออร์ สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดใหญ่ตามค่ามัธยฐาน) โรงงานขนาดนี้มักมีระบบอยู่แล้วหลายตัว โจทย์คือ MES และ ERP ที่คุยกัน และ OEE ที่ผู้บริหารดูได้รายวัน

หัวตารางของการผลิตน้ำยางข้นในจังหวัด: เบทต้า ลาเท็กซ์ อินเตอร์เนชั่นแนล (120 ล้านบาท เมืองระยอง) แพนเอเซีย ไบโอเทคโนโลยี่ (100 ล้านบาท ปลวกแดง) ดี.เอส.รับเบอร์แอนด์ลาเท็กซ์ (60 ล้านบาท แกลง) Whale Task เริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริงก่อนออกแบบระบบ ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจโรงงานและการผลิตในจังหวัดไหน เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในจังหวัดระยองเริ่มอ่านคือ โรงงานอัจฉริยะเริ่มจากตรงไหน — เส้นทางที่โรงงาน SME ไทยเดินได้จริงโดยไม่ต้องลงทุนหลักสิบล้าน