การผลิตแก้ว/กระจกแผ่นในกรุงเทพมหานคร

ในตลาดการผลิตแก้ว/กระจกแผ่นของกรุงเทพมหานคร ผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่มี 51 ราย (จากที่เคยจดทะเบียน 69 ราย) คิดเป็นราว 34.2% ของทั้งประเทศ ทุนรวม 11.91 พันล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (74%) ใกล้เคียงระดับประเทศของหมวด (76%) ผู้เล่นกระจุกตัวในเขตคลองสามวา (3) เขตบางขุนเทียน (3) เขตบางแค (3) — สามอำเภอนี้รวมกันราว 18% ของผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่ทั้งจังหวัด ผู้จดทะเบียนใหม่ของการผลิตแก้ว/กระจกแผ่นในกรุงเทพมหานครสามปีล่าสุด (2566: 2 ราย · 2567: 3 ราย · 2568: 5 ราย) ผู้เข้าใหม่ทรงตัว

เมื่อมองจากหน้างาน โรงงานส่วนใหญ่วางแผนผลิตบนไวท์บอร์ดหรือ Excel นับวัตถุดิบด้วยสายตา และรู้ต้นทุนจริงของสินค้าแต่ละตัวตอนสำนักงานบัญชีปิดงบ ซึ่งช้าไปหนึ่งเดือนเสมอ กำไรของโรงงานอยู่ที่ส่วนต่างระหว่าง BOM ที่วางไว้กับวัตถุดิบที่ใช้จริง — ตัวเลขที่ต้องเห็นทุกล็อต ไม่ใช่ทุกไตรมาส ความเสี่ยงของกลุ่มนี้คือลูกค้ารายใหญ่และผู้ส่งออกที่เริ่มขอเอกสารและการตรวจสอบย้อนกลับระดับล็อต — โรงงานที่ไม่มีข้อมูลระดับนั้นจะหลุดจากรายชื่อซัพพลายเออร์ สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดกลางตามค่ามัธยฐาน) ในขนาดนี้ โรงงานมักถึงเวลาวาง ERP เป็นเฟส เริ่มจากโมดูลผลิตและคลังที่เจ็บที่สุด แล้วค่อยต่อบัญชี

หัวตารางของการผลิตแก้ว/กระจกแผ่นในจังหวัด: กระจกลายสยาม (566.9 ล้านบาท เขตบางคอแหลม) ไทย-เยอรมันสเปเชียลตี้กลาส (150 ล้านบาท เขตยานนาวา) กระจกสยาม (144 ล้านบาท เขตบางคอแหลม) ทีม Whale Task ทำงานกับธุรกิจในกรุงเทพมหานครอยู่แล้ว และเริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริง — ธุรกิจโรงงานและการผลิตในพื้นที่จึงนัดเจอตัวได้ เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในกรุงเทพมหานครเริ่มอ่านคือ โมดูลการผลิตใน ERP: BOM, MRP และต้นทุนต่อล็อต ที่เปลี่ยนโรงงานจากเดาเป็นรู้