ประกอบกิจการผลิตและจำหน่ายปุ๋ยในกรุงเทพมหานคร

ในตลาดประกอบกิจการผลิตและจำหน่ายปุ๋ยของกรุงเทพมหานคร ผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่มี 9 ราย (จากที่เคยจดทะเบียน 67 ราย) คิดเป็นราว 5.2% ของทั้งประเทศ ทุนรวม 79.6 ล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (13%) ต่ำกว่าระดับประเทศของหมวด (24%) — ตลาดที่หมุนเวียนเร็ว ผู้เล่นที่ยังอยู่จึงเป็นข้อได้เปรียบในตัวเอง ผู้เล่นกระจุกตัวในเขตคันนายาว (1) เขตจตุจักร (1) เขตดุสิต (1) — สามอำเภอนี้รวมกันราว 33% ของผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่ทั้งจังหวัด

เมื่อมองจากหน้างาน โรงงานส่วนใหญ่วางแผนผลิตบนไวท์บอร์ดหรือ Excel นับวัตถุดิบด้วยสายตา และรู้ต้นทุนจริงของสินค้าแต่ละตัวตอนสำนักงานบัญชีปิดงบ ซึ่งช้าไปหนึ่งเดือนเสมอ กำไรของโรงงานอยู่ที่ส่วนต่างระหว่าง BOM ที่วางไว้กับวัตถุดิบที่ใช้จริง — ตัวเลขที่ต้องเห็นทุกล็อต ไม่ใช่ทุกไตรมาส ความเสี่ยงของกลุ่มนี้คือลูกค้ารายใหญ่และผู้ส่งออกที่เริ่มขอเอกสารและการตรวจสอบย้อนกลับระดับล็อต — โรงงานที่ไม่มีข้อมูลระดับนั้นจะหลุดจากรายชื่อซัพพลายเออร์ สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดกลางตามค่ามัธยฐาน) ในขนาดนี้ โรงงานมักถึงเวลาวาง ERP เป็นเฟส เริ่มจากโมดูลผลิตและคลังที่เจ็บที่สุด แล้วค่อยต่อบัญชี

หัวตารางของประกอบกิจการผลิตและจำหน่ายปุ๋ยในจังหวัด: เคาโซไทย (10 ล้านบาท เขตดุสิต) บางกอก กรีน แอสโซซิเอชั่น (5 ล้านบาท เขตสะพานสูง) ดีวันโปรเอเทค (2 ล้านบาท เขตจตุจักร) ทีม Whale Task ทำงานกับธุรกิจในกรุงเทพมหานครอยู่แล้ว และเริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริง — ธุรกิจโรงงานและการผลิตในพื้นที่จึงนัดเจอตัวได้ เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในกรุงเทพมหานครเริ่มอ่านคือ โรงงานที่รู้ต้นทุนจริงช้าไปหนึ่งเดือน — ERP เปลี่ยนการเดาต้นทุนให้เป็นตัวเลขจริงได้อย่างไร