ผลิตและจำหน่ายสีในกรุงเทพมหานคร

ในตลาดผลิตและจำหน่ายสีของกรุงเทพมหานคร ผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่มี 4 ราย (จากที่เคยจดทะเบียน 50 ราย) คิดเป็นราว 8% ของทั้งประเทศ ทุนรวม 33 ล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (8%) ต่ำกว่าระดับประเทศของหมวด (26%) — ตลาดที่หมุนเวียนเร็ว ผู้เล่นที่ยังอยู่จึงเป็นข้อได้เปรียบในตัวเอง ผู้เล่นกระจุกตัวในเขตจอมทอง (1) เขตบึงกุ่ม (1) เขตสวนหลวง (1) — สามอำเภอนี้รวมกันราว 75% ของผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่ทั้งจังหวัด

เมื่อมองจากหน้างาน โรงงานส่วนใหญ่วางแผนผลิตบนไวท์บอร์ดหรือ Excel นับวัตถุดิบด้วยสายตา และรู้ต้นทุนจริงของสินค้าแต่ละตัวตอนสำนักงานบัญชีปิดงบ ซึ่งช้าไปหนึ่งเดือนเสมอ กำไรของโรงงานอยู่ที่ส่วนต่างระหว่าง BOM ที่วางไว้กับวัตถุดิบที่ใช้จริง — ตัวเลขที่ต้องเห็นทุกล็อต ไม่ใช่ทุกไตรมาส ความเสี่ยงของกลุ่มนี้คือลูกค้ารายใหญ่และผู้ส่งออกที่เริ่มขอเอกสารและการตรวจสอบย้อนกลับระดับล็อต — โรงงานที่ไม่มีข้อมูลระดับนั้นจะหลุดจากรายชื่อซัพพลายเออร์ สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดกลางตามค่ามัธยฐาน) ในขนาดนี้ โรงงานมักถึงเวลาวาง ERP เป็นเฟส เริ่มจากโมดูลผลิตและคลังที่เจ็บที่สุด แล้วค่อยต่อบัญชี

หัวตารางของผลิตและจำหน่ายสีในจังหวัด: สัมพันธ์ สีและเคมีภัณฑ์ (1 ล้านบาท เขตสวนหลวง) ฟอร์มูล่า คัลเลอร์ แมทชิ่ง (1 ล้านบาท เขตจอมทอง) สหวัฒน์ สปอร์ต (1 ล้านบาท เขตบึงกุ่ม) ทีม Whale Task ทำงานกับธุรกิจในกรุงเทพมหานครอยู่แล้ว และเริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริง — ธุรกิจโรงงานและการผลิตในพื้นที่จึงนัดเจอตัวได้ เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในกรุงเทพมหานครเริ่มอ่านคือ โมดูลการผลิตใน ERP: BOM, MRP และต้นทุนต่อล็อต ที่เปลี่ยนโรงงานจากเดาเป็นรู้