การผลิตส่วนประกอบอิเล็กทรอนิกส์อื่นๆซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นในจังหวัดชลบุรี

ในตลาดการผลิตส่วนประกอบอิเล็กทรอนิกส์อื่นๆซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นของจังหวัดชลบุรี ผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่มี 172 ราย (จากที่เคยจดทะเบียน 237 ราย) คิดเป็นราว 19.3% ของทั้งประเทศ ทุนรวม 11.78 พันล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (73%) ต่ำกว่าระดับประเทศของหมวด (76%) — ตลาดที่หมุนเวียนเร็ว ผู้เล่นที่ยังอยู่จึงเป็นข้อได้เปรียบในตัวเอง ผู้เล่นกระจุกตัวในศรีราชา (48) บ้านบึง (45) เมืองชลบุรี (28) — สามอำเภอนี้รวมกันราว 70% ของผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่ทั้งจังหวัด ผู้จดทะเบียนใหม่ของการผลิตส่วนประกอบอิเล็กทรอนิกส์อื่นๆซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นในจังหวัดชลบุรีสามปีล่าสุด (2566: 18 ราย · 2567: 36 ราย · 2568: 43 ราย) ผู้เข้าใหม่กำลังเพิ่มขึ้น — การแข่งขันในจังหวัดจะแน่นขึ้นในสองปีข้างหน้า

เมื่อมองจากหน้างาน โรงงานส่วนใหญ่วางแผนผลิตบนไวท์บอร์ดหรือ Excel นับวัตถุดิบด้วยสายตา และรู้ต้นทุนจริงของสินค้าแต่ละตัวตอนสำนักงานบัญชีปิดงบ ซึ่งช้าไปหนึ่งเดือนเสมอ กำไรของโรงงานอยู่ที่ส่วนต่างระหว่าง BOM ที่วางไว้กับวัตถุดิบที่ใช้จริง — ตัวเลขที่ต้องเห็นทุกล็อต ไม่ใช่ทุกไตรมาส ความเสี่ยงของกลุ่มนี้คือลูกค้ารายใหญ่และผู้ส่งออกที่เริ่มขอเอกสารและการตรวจสอบย้อนกลับระดับล็อต — โรงงานที่ไม่มีข้อมูลระดับนั้นจะหลุดจากรายชื่อซัพพลายเออร์ สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดกลางตามค่ามัธยฐาน) ในขนาดนี้ โรงงานมักถึงเวลาวาง ERP เป็นเฟส เริ่มจากโมดูลผลิตและคลังที่เจ็บที่สุด แล้วค่อยต่อบัญชี

หัวตารางของการผลิตส่วนประกอบอิเล็กทรอนิกส์อื่นๆซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นในจังหวัด: เอฟ จี เอ (ประเทศไทย) (1.72 พันล้านบาท ศรีราชา) เวิลด์ อิเลคตริค (ประเทศไทย) (921 ล้านบาท บ้านบึง) เซะนิยะ (ไทยแลนด์) (672 ล้านบาท เมืองชลบุรี) Whale Task เริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริงก่อนออกแบบระบบ ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจโรงงานและการผลิตในจังหวัดไหน เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในจังหวัดชลบุรีเริ่มอ่านคือ ระบบโรงงานอายุ 10 ปี กับโจทย์ปี 2026–2027 ที่มันตอบไม่ได้แล้ว