การต่อเรือที่ใช้เพื่อความสำราญและการกีฬาในกรุงเทพมหานคร

การต่อเรือที่ใช้เพื่อความสำราญและการกีฬาในกรุงเทพมหานครมีนิติบุคคล 26 ราย ดำเนินกิจการอยู่ 7 ราย — ราว 25.9% ของผู้เล่นหมวดนี้ทั้งประเทศ ทุนจดทะเบียนรวม 294.6 ล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (27%) ต่ำกว่าระดับประเทศของหมวด (38%) — ตลาดที่หมุนเวียนเร็ว ผู้เล่นที่ยังอยู่จึงเป็นข้อได้เปรียบในตัวเอง ในระดับอำเภอ เขตคลองสามวา 2 ราย · เขตจตุจักร 1 ราย · เขตดุสิต 1 ราย รวมราว 57% ของทั้งจังหวัด — พื้นที่ที่การแข่งขันหนาแน่นที่สุด

ในมุมของระบบงาน งานผลิต คลังวัตถุดิบ และบัญชีของโรงงานมักอยู่คนละระบบ ต้นทุนต่อล็อตจึงเป็นตัวเลขประมาณการมากกว่าตัวเลขจริง ตัวเลขที่ตัดสินกำไรของโรงงานคือต้นทุนจริงต่อล็อตเทียบกับราคาที่เสนอไป และเวลาที่เครื่องจักรหยุดโดยไม่มีใครบันทึก ต้นทุนวัตถุดิบและค่าแรงที่ขยับทีละนิดโดยราคาขายเท่าเดิม คือจุดที่กำไรโรงงานหายทั้งก้อนโดยไม่มีใครเห็น สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดกลางตามค่ามัธยฐาน) ในขนาดนี้ โรงงานมักถึงเวลาวาง ERP เป็นเฟส เริ่มจากโมดูลผลิตและคลังที่เจ็บที่สุด แล้วค่อยต่อบัญชี

ผู้เล่นรายใหญ่ที่สุดของการต่อเรือที่ใช้เพื่อความสำราญและการกีฬาในกรุงเทพมหานครตามทุนจดทะเบียนคือ ลาเด้นสไตน์ ยอชท์ (4 ล้านบาท เขตดุสิต) เอ็น เอส อาร์ มารีน (1 ล้านบาท เขตหนองจอก) มอร์ มารีน (1 ล้านบาท เขตจตุจักร) ทีม Whale Task ทำงานกับธุรกิจในกรุงเทพมหานครอยู่แล้ว และเริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริง — ธุรกิจโรงงานและการผลิตในพื้นที่จึงนัดเจอตัวได้ เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในกรุงเทพมหานครเริ่มอ่านคือ ของเสียในโรงงานเซรามิกลำปางไม่เท่ากันทุกชิ้น: ทำไมชิ้นที่แตกหลังเผาเคลือบ แพงกว่าชิ้นที่แตกตอนขึ้นรูปสิบเท่า