การผลิตผลิตภัณฑ์อื่นๆซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นในจังหวัดนครศรีธรรมราช

ในตลาดการผลิตผลิตภัณฑ์อื่นๆซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นของจังหวัดนครศรีธรรมราช ผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่มี 3 ราย (จากที่เคยจดทะเบียน 5 ราย) คิดเป็นราว 0.2% ของทั้งประเทศ ทุนรวม 37 ล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (60%) ต่ำกว่าระดับประเทศของหมวด (66%) — ตลาดที่หมุนเวียนเร็ว ผู้เล่นที่ยังอยู่จึงเป็นข้อได้เปรียบในตัวเอง ผู้เล่นกระจุกตัวในเมืองนครศรีธรรมราช (2) ทุ่งใหญ่ (1) — สามอำเภอนี้รวมกันราว 100% ของผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่ทั้งจังหวัด

เมื่อมองจากหน้างาน โรงงานส่วนใหญ่วางแผนผลิตบนไวท์บอร์ดหรือ Excel นับวัตถุดิบด้วยสายตา และรู้ต้นทุนจริงของสินค้าแต่ละตัวตอนสำนักงานบัญชีปิดงบ ซึ่งช้าไปหนึ่งเดือนเสมอ กำไรของโรงงานอยู่ที่ส่วนต่างระหว่าง BOM ที่วางไว้กับวัตถุดิบที่ใช้จริง — ตัวเลขที่ต้องเห็นทุกล็อต ไม่ใช่ทุกไตรมาส ความเสี่ยงของกลุ่มนี้คือลูกค้ารายใหญ่และผู้ส่งออกที่เริ่มขอเอกสารและการตรวจสอบย้อนกลับระดับล็อต — โรงงานที่ไม่มีข้อมูลระดับนั้นจะหลุดจากรายชื่อซัพพลายเออร์ สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดกลางตามค่ามัธยฐาน) ในขนาดนี้ โรงงานมักถึงเวลาวาง ERP เป็นเฟส เริ่มจากโมดูลผลิตและคลังที่เจ็บที่สุด แล้วค่อยต่อบัญชี

หัวตารางของการผลิตผลิตภัณฑ์อื่นๆซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นในจังหวัด: สยามโกลด์ลีฟ (30 ล้านบาท เมืองนครศรีธรรมราช) รัตนา อมตะ (2 ล้านบาท ทุ่งใหญ่) ศิริพงศ์ 1980 (2 ล้านบาท เมืองนครศรีธรรมราช) Whale Task เริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริงก่อนออกแบบระบบ ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจโรงงานและการผลิตในจังหวัดไหน เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในจังหวัดนครศรีธรรมราชเริ่มอ่านคือ โรงงานอัจฉริยะเริ่มจากตรงไหน — เส้นทางที่โรงงาน SME ไทยเดินได้จริงโดยไม่ต้องลงทุนหลักสิบล้าน