การผลิตผลิตภัณฑ์อื่นๆซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นในจังหวัดสงขลา

ในตลาดการผลิตผลิตภัณฑ์อื่นๆซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นของจังหวัดสงขลา ผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่มี 18 ราย (จากที่เคยจดทะเบียน 23 ราย) คิดเป็นราว 1.1% ของทั้งประเทศ ทุนรวม 346.8 ล้านบาท อัตราคงอยู่ในจังหวัด (78%) สูงกว่าระดับประเทศของหมวด (66%) — ตลาดที่ผู้เล่นอยู่รอดได้มากกว่าค่าเฉลี่ย คู่แข่งที่เหลือจึงแข็งแรงและอยู่มานาน ผู้เล่นกระจุกตัวในหาดใหญ่ (13) สะเดา (2) คลองหอยโข่ง (1) — สามอำเภอนี้รวมกันราว 89% ของผู้เล่นที่ยังเปิดอยู่ทั้งจังหวัด ผู้จดทะเบียนใหม่ของการผลิตผลิตภัณฑ์อื่นๆซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นในจังหวัดสงขลาสามปีล่าสุด (2566: 3 ราย · 2567: 3 ราย) ผู้เข้าใหม่ทรงตัว

เมื่อมองจากหน้างาน โรงงานส่วนใหญ่วางแผนผลิตบนไวท์บอร์ดหรือ Excel นับวัตถุดิบด้วยสายตา และรู้ต้นทุนจริงของสินค้าแต่ละตัวตอนสำนักงานบัญชีปิดงบ ซึ่งช้าไปหนึ่งเดือนเสมอ กำไรของโรงงานอยู่ที่ส่วนต่างระหว่าง BOM ที่วางไว้กับวัตถุดิบที่ใช้จริง — ตัวเลขที่ต้องเห็นทุกล็อต ไม่ใช่ทุกไตรมาส ความเสี่ยงของกลุ่มนี้คือลูกค้ารายใหญ่และผู้ส่งออกที่เริ่มขอเอกสารและการตรวจสอบย้อนกลับระดับล็อต — โรงงานที่ไม่มีข้อมูลระดับนั้นจะหลุดจากรายชื่อซัพพลายเออร์ สำหรับผู้เล่นทั่วไปของหมวด (ธุรกิจขนาดกลางตามค่ามัธยฐาน) ในขนาดนี้ โรงงานมักถึงเวลาวาง ERP เป็นเฟส เริ่มจากโมดูลผลิตและคลังที่เจ็บที่สุด แล้วค่อยต่อบัญชี

หัวตารางของการผลิตผลิตภัณฑ์อื่นๆซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่นในจังหวัด: เฉิน อี้ เป่า (ไทยแลนด์) (200 ล้านบาท หาดใหญ่) โกลเด้น เพาเวอร์ เบเวอเรจ (ประเทศไทย) (56 ล้านบาท หาดใหญ่) เอ.บิล.อาร์ท.อินดัสเตรียล (30 ล้านบาท หาดใหญ่) Whale Task เริ่มทุกงานจากการเข้าไปดูหน้างานจริงก่อนออกแบบระบบ ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจโรงงานและการผลิตในจังหวัดไหน เรื่องที่เลือกมาให้ธุรกิจโรงงานและการผลิตในจังหวัดสงขลาเริ่มอ่านคือ โรงงานอัจฉริยะเริ่มจากตรงไหน — เส้นทางที่โรงงาน SME ไทยเดินได้จริงโดยไม่ต้องลงทุนหลักสิบล้าน