กลุ่มธุรกิจ ศรีจอห์น

เครือข่ายของศรีจอห์นถูกยึดไว้ด้วยกรรมการร่วม 3 คน ที่นั่งอยู่ใน 7 บริษัท — เฉลี่ยคนละ 2.3 บริษัท ซึ่งเป็นสัญญาณของกลุ่มที่บริหารรวมศูนย์ สามบริษัทแรกถือราว 61% ของทุนรวม 22.8 ล้านบาท ซึ่งหมายถึงเครือข่ายที่แต่ละบริษัทมีน้ำหนักของตัวเอง ไม่ใช่บริษัทแม่กับบริวาร ทุกบริษัทในเครือข่ายอยู่ในกรุงเทพมหานคร — กลุ่มที่โตในพื้นที่เดียวและรู้จักกันทั้งจังหวัด ราว 71% ของเครือข่ายยังเปิดอยู่ — บางบริษัทเป็นเปลือกที่หมดหน้าที่แล้ว ซึ่งปกติสำหรับกลุ่มที่ตั้งบริษัทตามโครงการ สมาชิกทำธุรกิจต่างกัน 4 กลุ่ม (ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และการบริหารอาคาร (4) ธุรกิจค้าส่งและกระจายสินค้า (1) ธุรกิจทัวร์และบริการท่องเที่ยว (1)) ซึ่งหมายถึงระบบและตัวเลขที่ไม่ได้อยู่ในรูปแบบเดียวกันตั้งแต่ต้น

กลุ่มที่มีหลายบริษัทมักเจอโจทย์เดียวกัน คือแต่ละบริษัทมีระบบและบัญชีของตัวเอง ภาพรวมทั้งกลุ่มจึงรวมได้ตอนปิดงบ และรายการระหว่างบริษัทในเครือต้องกระทบยอดด้วยมือ บริษัทแกนของกลุ่มเป็นธุรกิจค้าส่งและกระจายสินค้า ซึ่งตัวเลขที่ตัดสินกำไรคือกำไรต่อลูกค้าหลังหักส่วนลดและเครดิตที่ค้าง ไม่ใช่ยอดขายรวม สิ่งที่คุ้มที่สุดสำหรับเครือข่ายแบบนี้คือโครงสร้างข้อมูลชุดเดียวที่ทุกบริษัทใช้ร่วมกัน — ผังบัญชีเดียว รายการระหว่างกันที่ตัดอัตโนมัติ และภาพรวมกลุ่มที่อัปเดตทุกวัน

บริษัทที่ถือทุนมากที่สุดในเครือข่ายคือ ศรีจอห์น สตาร์เกท อินน์ และ โนวา อินเตอร์เนชั่นแนล เทเลอร์ โดยบริษัทแกนจดทะเบียนในหมวดการขายส่งเสื้อผ้า สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท เรื่องที่ควรเริ่มอ่านคือ ระบบจัดการธุรกิจค้าส่งอะไหล่ยนต์ คุมสต็อกหลายหมื่น SKU ราคา และลูกหนี้

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท