กลุ่มธุรกิจ รอแยลแคนอินดัสทรีส์

เครือข่ายของรอแยลแคนอินดัสทรีส์ถูกยึดไว้ด้วยกรรมการร่วม 6 คน ที่นั่งอยู่ใน 7 บริษัท ราว 95% ของทุนรวม 573 ล้านบาทอยู่ในสามบริษัทแรก ส่วนที่เหลือของเครือข่ายเป็นหน่วยเล็กที่รับงานเฉพาะด้าน ทุกบริษัทในเครือข่ายอยู่ในกรุงเทพมหานคร — กลุ่มที่โตในพื้นที่เดียวและรู้จักกันทั้งจังหวัด ราว 86% ของเครือข่ายยังเปิดอยู่ — บางบริษัทเป็นเปลือกที่หมดหน้าที่แล้ว ซึ่งปกติสำหรับกลุ่มที่ตั้งบริษัทตามโครงการ สมาชิกทำธุรกิจต่างกัน 4 กลุ่ม (ธุรกิจโรงงานและการผลิต (3) ธุรกิจบริการวิชาชีพและที่ปรึกษา (2) ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และการบริหารอาคาร (1)) ซึ่งหมายถึงระบบและตัวเลขที่ไม่ได้อยู่ในรูปแบบเดียวกันตั้งแต่ต้น

กลุ่มที่มีหลายบริษัทมักเจอโจทย์เดียวกัน คือแต่ละบริษัทมีระบบและบัญชีของตัวเอง ภาพรวมทั้งกลุ่มจึงรวมได้ตอนปิดงบ และรายการระหว่างบริษัทในเครือต้องกระทบยอดด้วยมือ บริษัทแกนของกลุ่มเป็นธุรกิจโรงงานและการผลิต ซึ่งตัวเลขที่ตัดสินกำไรของโรงงานคือต้นทุนจริงต่อล็อตเทียบกับราคาที่เสนอไป และเวลาที่เครื่องจักรหยุดโดยไม่มีใครบันทึก สิ่งที่คุ้มที่สุดสำหรับเครือข่ายแบบนี้คือโครงสร้างข้อมูลชุดเดียวที่ทุกบริษัทใช้ร่วมกัน — ผังบัญชีเดียว รายการระหว่างกันที่ตัดอัตโนมัติ และภาพรวมกลุ่มที่อัปเดตทุกวัน

บริษัทที่ถือทุนมากที่สุดในเครือข่ายคือ รอแยลแคนอินดัสทรีส์ รอแยลฟู้ดส์ และ ซัม แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ โดยบริษัทแกนจดทะเบียนในหมวดการผลิตกระป๋องโลหะและบรรจุภัณฑ์อื่นๆที่ทำจากโลหะซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่น สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท เรื่องที่ควรเริ่มอ่านคือ โรงงานที่รู้ต้นทุนจริงช้าไปหนึ่งเดือน — ERP เปลี่ยนการเดาต้นทุนให้เป็นตัวเลขจริงได้อย่างไร

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท