กลุ่มธุรกิจ ชาญไพบูลย์เทรดดิ้ง (1972)

6 บริษัทในเครือข่ายชาญไพบูลย์เทรดดิ้ง (1972) เชื่อมกันผ่านคนเพียง 5 คน ทุนจดทะเบียนกระจุกตัวสูง — สามบริษัทแรกถือราว 78% ของทุนรวม 78 ล้านบาท ที่เหลือคือบริษัทบริวารที่ทำหน้าที่เฉพาะ เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในกรุงเทพมหานครทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 4 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจค้าปลีกและร้านค้า (3) ธุรกิจก่อสร้างและรับเหมา (1) ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และการบริหารอาคาร (1) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 6 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจค้าปลีกและร้านค้า — กำไรของค้าปลีกอยู่ที่ของที่ขายไม่ออกและเงินที่ไม่ตรงตอนปิดกะ — สองอย่างที่ระบบดีจับได้ทุกวัน ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

ชาญไพบูลย์เทรดดิ้ง (1972) ชาญไพบูลย์ คอร์ปอเรชั่น และ สยามฮันซ่า คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดร้านขายปลีกอุปกรณ์การวางท่อและเครื่องสุขภัณฑ์ ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ ระบบ POS หลายสาขา: บริหารทุกร้านจากที่เดียว โดยไม่ต้องวิ่งไปนับเงินทุกสาขาเอง

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท