กลุ่มธุรกิจ อาเชี่ยน ควอลิตี้

3 บริษัทในเครือข่ายอาเชี่ยน ควอลิตี้เชื่อมกันผ่านคนเพียง 1 คน (เฉลี่ยคนละ 3 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจุกตัวสูง — สามบริษัทแรกถือราว 100% ของทุนรวม 23 ล้านบาท ที่เหลือคือบริษัทบริวารที่ทำหน้าที่เฉพาะ เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในกรุงเทพมหานครทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 3 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจยานยนต์ อู่ซ่อม และอะไหล่ (1) ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และการบริหารอาคาร (1) ธุรกิจก่อสร้างและรับเหมา (1) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 3 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจยานยนต์ อู่ซ่อม และอะไหล่ — กำไรของอู่อยู่ที่ลูกค้าที่กลับมาซ่อมซ้ำ — ซึ่งต้องมีประวัติรถและการแจ้งเตือนตามรอบ ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

อาเชี่ยน ควอลิตี้ คำหยาดฟ้า และ ปาลีฉัตร ธุรกิจและการพัฒนา คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดการขายยานยนต์ใหม่ชนิดรถยนต์นั่งส่วนบุคคลรถกระบะรถตู้ และรถขนาดเล็กที่คล้ายกัน ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ เขาค้อ: ธุรกิจที่มีรายได้ห้าสิบคืนต่อปี — เลขคณิตของรีสอร์ตที่เต็มเฉพาะคืนวันเสาร์ฤดูหนาว และราคาที่ต้องต่างกันตามวันเพื่อให้อีกสามร้อยคืนไม่ขาดทุน

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท