กลุ่มธุรกิจ ยูนิ เซลส์

5 บริษัทในเครือข่ายยูนิ เซลส์เชื่อมกันผ่านคนเพียง 2 คน (เฉลี่ยคนละ 2.5 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจุกตัวสูง — สามบริษัทแรกถือราว 93% ของทุนรวม 29 ล้านบาท ที่เหลือคือบริษัทบริวารที่ทำหน้าที่เฉพาะ เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในกรุงเทพมหานครทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 80% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ ส่วนที่เหลือคือบริษัทที่ปิดไปตามวงจรของโครงการหรือธุรกิจ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 5 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจค้าส่งและกระจายสินค้า (1) ธุรกิจโรงงานและการผลิต (1) ธุรกิจยานยนต์ อู่ซ่อม และอะไหล่ (1) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 5 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจค้าส่งและกระจายสินค้า — กำไรของค้าส่งอยู่ที่วันเก็บเงินเฉลี่ยและสินค้าที่หมุนช้าในคลัง — สองตัวเลขที่กินกระแสเงินสดเงียบ ๆ ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

ยูนิ เซลส์ ฟูจิ เบตอน (ประเทศไทย) และ ท็อปแร็งค์ (ไทยแลนด์) คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดการขายส่งเครื่องจักรและอุปกรณ์อื่นๆซึ่งมิได้จัดประเภทไว้ในที่อื่น ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ บริหารหลายคลังสินค้า — รู้ว่าของอยู่คลังไหน ควรส่งจากที่ไหน และควรเก็บอะไรไว้ตรงไหน

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท