กลุ่มธุรกิจ เจ.พี.ไรซ์ อินเตอร์เนชั่นแนล (1998)

8 บริษัทในเครือข่ายเจ.พี.ไรซ์ อินเตอร์เนชั่นแนล (1998) เชื่อมกันผ่านคนเพียง 3 คน (เฉลี่ยคนละ 2.7 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจุกตัวสูง — สามบริษัทแรกถือราว 89% ของทุนรวม 303.7 ล้านบาท ที่เหลือคือบริษัทบริวารที่ทำหน้าที่เฉพาะ เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในจังหวัดสุรินทร์ทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 3 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจโรงงานและการผลิต (4) ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และการบริหารอาคาร (2) ธุรกิจค้าปลีกและร้านค้า (2) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 8 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจโรงงานและการผลิต — กำไรของโรงงานอยู่ที่ส่วนต่างระหว่าง BOM ที่วางไว้กับวัตถุดิบที่ใช้จริง — ตัวเลขที่ต้องเห็นทุกล็อต ไม่ใช่ทุกไตรมาส ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

เจ.พี.ไรซ์ อินเตอร์เนชั่นแนล (1998) เจพี แอสเสท พลัส และ เจริญผลฮาร์ดเนสสตีลสุรินทร์ คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดการสีข้าว ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ ระบบจัดการโรงงานผลิตเฟอร์นิเจอร์ สูตรการผลิต ต้นทุน และงานสั่งทำ

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท