กลุ่มธุรกิจ ไชน่า-ไทย อินดัสเทรียล

เครือข่ายของไชน่า-ไทย อินดัสเทรียลถูกยึดไว้ด้วยกรรมการร่วม 5 คน ที่นั่งอยู่ใน 7 บริษัท สามบริษัทแรกถือราว 66% ของทุนรวม 38 ล้านบาท ซึ่งหมายถึงเครือข่ายที่แต่ละบริษัทมีน้ำหนักของตัวเอง ไม่ใช่บริษัทแม่กับบริวาร ทุกบริษัทในเครือข่ายอยู่ในกรุงเทพมหานคร — กลุ่มที่โตในพื้นที่เดียวและรู้จักกันทั้งจังหวัด ราว 86% ของเครือข่ายยังเปิดอยู่ — บางบริษัทเป็นเปลือกที่หมดหน้าที่แล้ว ซึ่งปกติสำหรับกลุ่มที่ตั้งบริษัทตามโครงการ สมาชิกทำธุรกิจต่างกัน 6 กลุ่ม (ธุรกิจโรงงานและการผลิต (2) ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และการบริหารอาคาร (1) ธุรกิจค้าส่งและกระจายสินค้า (1)) ซึ่งหมายถึงระบบและตัวเลขที่ไม่ได้อยู่ในรูปแบบเดียวกันตั้งแต่ต้น

กลุ่มที่มีหลายบริษัทมักเจอโจทย์เดียวกัน คือแต่ละบริษัทมีระบบและบัญชีของตัวเอง ภาพรวมทั้งกลุ่มจึงรวมได้ตอนปิดงบ และรายการระหว่างบริษัทในเครือต้องกระทบยอดด้วยมือ บริษัทแกนของกลุ่มเป็นธุรกิจโรงงานและการผลิต ซึ่งตัวเลขที่ตัดสินกำไรของโรงงานคือต้นทุนจริงต่อล็อตเทียบกับราคาที่เสนอไป และเวลาที่เครื่องจักรหยุดโดยไม่มีใครบันทึก สิ่งที่คุ้มที่สุดสำหรับเครือข่ายแบบนี้คือโครงสร้างข้อมูลชุดเดียวที่ทุกบริษัทใช้ร่วมกัน — ผังบัญชีเดียว รายการระหว่างกันที่ตัดอัตโนมัติ และภาพรวมกลุ่มที่อัปเดตทุกวัน

บริษัทที่ถือทุนมากที่สุดในเครือข่ายคือ ไชน่า-ไทย อินดัสเทรียล ซี โบนันซ่า ฟู้ดส์ และ โบนันซ่า แมนชั่น โดยบริษัทแกนจดทะเบียนในหมวดการผลิตสายไฟฟ้าและเคเบิลสำหรับงานไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ อื่นๆ สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท เรื่องที่ควรเริ่มอ่านคือ โมดูลการผลิตใน ERP: BOM, MRP และต้นทุนต่อล็อต ที่เปลี่ยนโรงงานจากเดาเป็นรู้

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท