กลุ่มธุรกิจ ไทย-โฟโมซา เอ็นเตอร์ไพรส์

9 บริษัทในเครือข่ายไทย-โฟโมซา เอ็นเตอร์ไพรส์เชื่อมกันผ่านคนเพียง 4 คน (เฉลี่ยคนละ 2.3 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจายตัวพอสมควร — สามบริษัทแรกถือราว 61% ของทุนรวม 24.5 ล้านบาท เครือข่ายจึงมีหลายศูนย์กลางมากกว่าหนึ่ง เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในกรุงเทพมหานครทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 78% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ ส่วนที่เหลือคือบริษัทที่ปิดไปตามวงจรของโครงการหรือธุรกิจ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 5 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจร้านอาหารและเครื่องดื่ม (3) ธุรกิจค้าส่งและกระจายสินค้า (2) ธุรกิจบริการสนับสนุนธุรกิจ (2) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 9 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจโรงงานและการผลิต — กำไรของโรงงานอยู่ที่ส่วนต่างระหว่าง BOM ที่วางไว้กับวัตถุดิบที่ใช้จริง — ตัวเลขที่ต้องเห็นทุกล็อต ไม่ใช่ทุกไตรมาส ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

ไทย-โฟโมซา เอ็นเตอร์ไพรส์ ดิจิ เทเลคอม และ โคเบอนา คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดการผลิตอาหารพร้อมปรุงและอาหารที่เน่าเสียง่าย ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ MES กับ ERP ต่างกันอย่างไร — โรงงานควรมีอะไรก่อน และเมื่อไหร่ที่ต้องมีทั้งคู่

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท