กลุ่มธุรกิจ แกรนด์ ทิ กี้ วัลเล่ย์

17 บริษัทในเครือข่ายแกรนด์ ทิ กี้ วัลเล่ย์เชื่อมกันผ่านคนเพียง 7 คน (เฉลี่ยคนละ 2.4 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจายตัวพอสมควร — สามบริษัทแรกถือราว 64% ของทุนรวม 59 ล้านบาท เครือข่ายจึงมีหลายศูนย์กลางมากกว่าหนึ่ง เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในกรุงเทพมหานครทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 94% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 9 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และการบริหารอาคาร (4) ธุรกิจค้าส่งและกระจายสินค้า (3) ธุรกิจพลังงาน สาธารณูปโภค และสิ่งแวดล้อม (3) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 17 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจค้าส่งและกระจายสินค้า — กำไรของค้าส่งอยู่ที่วันเก็บเงินเฉลี่ยและสินค้าที่หมุนช้าในคลัง — สองตัวเลขที่กินกระแสเงินสดเงียบ ๆ ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

แกรนด์ ทิ กี้ วัลเล่ย์ มหานาก้า ฟูดส์ และ แมกซิส โปรดักส์ คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดการขายส่งสินค้าทั่วไปโดยได้รับค่าตอบแทนหรือตามสัญญาจ้าง ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ ยี่ปั๊วในปีที่โดนบีบสองทาง: ห้างโมเดิร์นเทรดข้างบน แพลตฟอร์ม B2B ข้างล่าง

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท