กลุ่มธุรกิจ ไทย โค้ดอินท์ ฟินิตี้

10 บริษัทในเครือข่ายไทย โค้ดอินท์ ฟินิตี้เชื่อมกันผ่านคนเพียง 2 คน (เฉลี่ยคนละ 5 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจุกตัวสูง — สามบริษัทแรกถือราว 97% ของทุนรวม 644 ล้านบาท ที่เหลือคือบริษัทบริวารที่ทำหน้าที่เฉพาะ เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในกรุงเทพมหานครทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 7 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจก่อสร้างและรับเหมา (3) ธุรกิจพลังงาน สาธารณูปโภค และสิ่งแวดล้อม (2) ธุรกิจ SME (1) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 10 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจ SME — กำไรของ SME อยู่ที่ต้นทุนที่ขึ้นทีละนิดโดยราคาขายเท่าเดิม — ตัวเลขที่ต้องเห็นรายเดือน ไม่ใช่รายปี ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

ไทย โค้ดอินท์ ฟินิตี้ โอบีโออาร์ อินเตอร์เนชั่นแนล เอ็นจิเนียร์ริ่ง และ ไดโทรลิค กรีน พาวเวอร์ คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดประกอบกิจการจำหน่ายสื่อการเรียนการสอนทางอิเล็คทรอนิค ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ เซ้งร้าน: ราคาที่จ่ายให้กับอดีตของคนอื่น — ค่าเซ้งคือค่าเช่าล่วงหน้าที่ต้องหารด้วยอายุสัญญาที่เหลือ ก่อนจะเรียกมันว่าถูกหรือแพง

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท