กลุ่มธุรกิจ พัฒนาโซล่าเธอร์มอล

4 บริษัทในเครือข่ายพัฒนาโซล่าเธอร์มอลเชื่อมกันผ่านคนเพียง 2 คน (เฉลี่ยคนละ 2 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจุกตัวสูง — สามบริษัทแรกถือราว 99% ของทุนรวม 154 ล้านบาท ที่เหลือคือบริษัทบริวารที่ทำหน้าที่เฉพาะ เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในกรุงเทพมหานครทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 2 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจพลังงาน สาธารณูปโภค และสิ่งแวดล้อม (3) ธุรกิจร้านอาหารและเครื่องดื่ม (1) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 4 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจพลังงาน สาธารณูปโภค และสิ่งแวดล้อม — กำไรของกลุ่มนี้อยู่ที่อัตราการเก็บเงินตรงรอบและเวลาที่สินทรัพย์หยุดทำงาน ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

พัฒนาโซล่าเธอร์มอล แม่โขงเทคโนโลยี และ เอิร์ทพาวเวอร์ โซล่าไลท์ซิสเท็ม คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดการผลิตและการส่งไฟฟ้า ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ เปิดร้านกับเพื่อน: หุ้นส่วนที่ไม่ได้เขียนสัญญา ได้เขียนบทจบไว้แล้วโดยไม่รู้ตัว — หกคำถามที่ต้องตอบก่อนเงินก้อนแรกเข้าบัญชี

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท