กลุ่มธุรกิจ แรฟเฟิลส์ สูท

5 บริษัทในเครือข่ายแรฟเฟิลส์ สูทเชื่อมกันผ่านคนเพียง 2 คน (เฉลี่ยคนละ 2.5 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจุกตัวสูง — สามบริษัทแรกถือราว 97% ของทุนรวม 73 ล้านบาท ที่เหลือคือบริษัทบริวารที่ทำหน้าที่เฉพาะ เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในกรุงเทพมหานครทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 4 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และการบริหารอาคาร (2) ธุรกิจยานยนต์ อู่ซ่อม และอะไหล่ (1) ธุรกิจค้าปลีกและร้านค้า (1) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 5 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจยานยนต์ อู่ซ่อม และอะไหล่ — กำไรของอู่อยู่ที่ลูกค้าที่กลับมาซ่อมซ้ำ — ซึ่งต้องมีประวัติรถและการแจ้งเตือนตามรอบ ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

แรฟเฟิลส์ สูท เนอร์วานา เรซซิเดนซ์ และ อิมพีเรียล อิมปอเรียม คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดการบำรุงรักษาและการซ่อมระบบเครื่องยนต์และชิ้นส่วนยานยนต์ ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ อู่ที่กำไรหายมักไม่ได้ซ่อมแพง แต่เบิกอะไหล่โดยไม่มีใบงานรองรับ

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท