กลุ่มธุรกิจ สนุก ช้อปปิ้ง

10 บริษัทในเครือข่ายสนุก ช้อปปิ้งเชื่อมกันผ่านคนเพียง 2 คน (เฉลี่ยคนละ 5 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจายตัวพอสมควร — สามบริษัทแรกถือราว 61% ของทุนรวม 36 ล้านบาท เครือข่ายจึงมีหลายศูนย์กลางมากกว่าหนึ่ง เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในกรุงเทพมหานครทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 6 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจบริการสนับสนุนธุรกิจ (3) ธุรกิจค้าส่งและกระจายสินค้า (2) ธุรกิจบริการส่วนบุคคล ความงาม และซักรีด (2) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 10 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจค้าปลีกและร้านค้า — กำไรของค้าปลีกอยู่ที่ของที่ขายไม่ออกและเงินที่ไม่ตรงตอนปิดกะ — สองอย่างที่ระบบดีจับได้ทุกวัน ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

สนุก ช้อปปิ้ง บิลเบอร์รี่ อินเตอร์เนชั่นแนล และ เลิฟ อินเตอร์เนชั่นแนล คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดการขายปลีกทางอินเทอร์เน็ต ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ POS อย่างเดียวไม่พอ ถ้าไม่เชื่อมสต็อกและรายงาน: ทำไมยอดขายเยอะแต่กำไรไม่ขึ้น

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท