กลุ่มธุรกิจ พิงค์ พาสเทล

6 บริษัทในเครือข่ายพิงค์ พาสเทลเชื่อมกันผ่านคนเพียง 2 คน (เฉลี่ยคนละ 3 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจายตัวพอสมควร — สามบริษัทแรกถือราว 50% ของทุนรวม 6 ล้านบาท เครือข่ายจึงมีหลายศูนย์กลางมากกว่าหนึ่ง เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในกรุงเทพมหานครทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 3 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจบริการสนับสนุนธุรกิจ (4) ธุรกิจค้าปลีกและร้านค้า (1) ธุรกิจโรงแรมและที่พัก (1) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 6 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจบริการสนับสนุนธุรกิจ — กำไรของกลุ่มนี้อยู่ที่กะที่ว่างโดยไม่มีคนแทน และเงินเดือนที่คำนวณผิดแล้วต้องแก้ ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

พิงค์ พาสเทล สวีท เชอร์เบท และ เรนโบว์ ไบรท์ คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดกิจกรรมของบริษัทตัวแทนและสำนักงานคัดเลือกนักแสดง ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ ของเสียในไลน์ผลิตคือเงินเดือนทั้งแผนกที่มองไม่เห็น: วัด yield ให้เป็น แล้วคำนวณ ROI ของการคุม waste

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท