กลุ่มธุรกิจ ยังงัยก็รวย

9 บริษัทในเครือข่ายยังงัยก็รวยเชื่อมกันผ่านคนเพียง 2 คน (เฉลี่ยคนละ 4.5 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจายตัวพอสมควร — สามบริษัทแรกถือราว 33% ของทุนรวม 18 ล้านบาท เครือข่ายจึงมีหลายศูนย์กลางมากกว่าหนึ่ง เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในกรุงเทพมหานครทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 2 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจค้าส่งและกระจายสินค้า (7) ธุรกิจค้าปลีกและร้านค้า (2) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 9 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจค้าปลีกและร้านค้า — กำไรของค้าปลีกอยู่ที่ของที่ขายไม่ออกและเงินที่ไม่ตรงตอนปิดกะ — สองอย่างที่ระบบดีจับได้ทุกวัน ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

ยังงัยก็รวย นา แคนตาลูป และ จีนายน์ เทรดดิ้ง คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดร้านขายปลีกของใช้ในครัวเรือนที่ทำจากสิ่งทอ ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ POS แพงที่สุดในย่าน แต่ร้านยังเจ๊ง: เครื่องบันทึกการขายที่ดีที่สุด บันทึกการล่มสลายไว้ละเอียดที่สุด — ถ้าไม่มีใครเปิดอ่าน

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท