กลุ่มธุรกิจ สยามแฟรงค์ คอร์ปอเรชั่น

4 บริษัทในเครือข่ายสยามแฟรงค์ คอร์ปอเรชั่นเชื่อมกันผ่านคนเพียง 3 คน ทุนจดทะเบียนกระจุกตัวสูง — สามบริษัทแรกถือราว 88% ของทุนรวม 8 ล้านบาท ที่เหลือคือบริษัทบริวารที่ทำหน้าที่เฉพาะ เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในกรุงเทพมหานครทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 2 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจเกษตร ประมง และแปรรูปผลผลิต (3) ธุรกิจค้าปลีกและร้านค้า (1) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 4 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจเกษตร ประมง และแปรรูปผลผลิต — กำไรของธุรกิจเกษตรอยู่ที่ส่วนต่างระหว่างราคารับซื้อรายวันกับราคาขายรายรอบ — ตัวเลขที่ต้องเห็นต่อล็อต ไม่ใช่ต่อปี ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

สยามแฟรงค์ คอร์ปอเรชั่น อสุรกาย กัญยา และ สยาม จีทีเอส คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดการทำไร่กาแฟ ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ ระบบจัดการฟาร์ม: บันทึกต้นทุน ผลผลิต และสิ่งที่ทำในแต่ละแปลง เพื่อรู้ว่ากำไรจริงอยู่ตรงไหน

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท