กลุ่มธุรกิจ ฟู่ไหล ฟรุตส์ อิมพอร์ต-เอกซ์พอร์ต

3 บริษัทในเครือข่ายฟู่ไหล ฟรุตส์ อิมพอร์ต-เอกซ์พอร์ตเชื่อมกันผ่านคนเพียง 1 คน (เฉลี่ยคนละ 3 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจุกตัวสูง — สามบริษัทแรกถือราว 100% ของทุนรวม 41 ล้านบาท ที่เหลือคือบริษัทบริวารที่ทำหน้าที่เฉพาะ เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในจังหวัดปทุมธานีทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 2 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจค้าส่งและกระจายสินค้า (2) ธุรกิจ SME (1) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 3 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจ SME — กำไรของ SME อยู่ที่ต้นทุนที่ขึ้นทีละนิดโดยราคาขายเท่าเดิม — ตัวเลขที่ต้องเห็นรายเดือน ไม่ใช่รายปี ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

ฟู่ไหล ฟรุตส์ อิมพอร์ต-เอกซ์พอร์ต เอฟ.แอล. อินเตอร์เนชั่นแนล กรุ๊ป (ไทยแลนด์) และ กอบลิน ซัพพลาย เชน แมเนจเม้นท์ (ประเทศไทย) คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดประกอบกิจการนำเข้าและส่งออกผลไม้จากต่างประเทศ ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ เซ้งร้าน: ราคาที่จ่ายให้กับอดีตของคนอื่น — ค่าเซ้งคือค่าเช่าล่วงหน้าที่ต้องหารด้วยอายุสัญญาที่เหลือ ก่อนจะเรียกมันว่าถูกหรือแพง

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท