กลุ่มธุรกิจ มีหวัง เทคโนโลยี

6 บริษัทในเครือข่ายมีหวัง เทคโนโลยีเชื่อมกันผ่านคนเพียง 3 คน (เฉลี่ยคนละ 2 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจายตัวพอสมควร — สามบริษัทแรกถือราว 58% ของทุนรวม 19 ล้านบาท เครือข่ายจึงมีหลายศูนย์กลางมากกว่าหนึ่ง เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในจังหวัดปทุมธานีทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 4 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจขนส่ง คลังสินค้า และโลจิสติกส์ (3) ธุรกิจบริการวิชาชีพและที่ปรึกษา (1) ธุรกิจค้าส่งและกระจายสินค้า (1) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 6 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจบริการวิชาชีพและที่ปรึกษา — กำไรของบริการวิชาชีพอยู่ที่งานที่ทำเกินขอบเขตโดยไม่ได้คิดเงิน และลูกค้าที่จ่ายช้า ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

มีหวัง เทคโนโลยี มีหวัง คอสเมติคส์ และ โอเคยะ เอ็กซ์เพรส คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดกิจกรรมของบริษัทโฆษณา ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ Utilization: เปอร์เซ็นต์ชั่วโมงที่เก็บเงินได้ — ตัวเลขเดียวที่ตัดสินกำไรของทุกธุรกิจที่ขายเวลาคน

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท