กลุ่มธุรกิจ โรงน้ำแข็งรัตนโกสินทร์

เครือข่ายของโรงน้ำแข็งรัตนโกสินทร์ถูกยึดไว้ด้วยกรรมการร่วม 3 คน ที่นั่งอยู่ใน 13 บริษัท — เฉลี่ยคนละ 4.3 บริษัท ซึ่งเป็นสัญญาณของกลุ่มที่บริหารรวมศูนย์ สามบริษัทแรกถือราว 41% ของทุนรวม 25.6 ล้านบาท ซึ่งหมายถึงเครือข่ายที่แต่ละบริษัทมีน้ำหนักของตัวเอง ไม่ใช่บริษัทแม่กับบริวาร ทุกบริษัทในเครือข่ายอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่ — กลุ่มที่โตในพื้นที่เดียวและรู้จักกันทั้งจังหวัด สมาชิกเกือบทั้งหมด (100%) ยังเปิดดำเนินการ ซึ่งบอกว่ากลุ่มนี้ยังขยายมากกว่าหด ทุกบริษัทในเครือข่ายทำธุรกิจโรงงานและการผลิตเหมือนกัน ซึ่งมักหมายถึงการแยกนิติบุคคลตามโครงการ สาขา หรือคู่ค้า

กลุ่มที่มีหลายบริษัทมักเจอโจทย์เดียวกัน คือแต่ละบริษัทมีระบบและบัญชีของตัวเอง ภาพรวมทั้งกลุ่มจึงรวมได้ตอนปิดงบ และรายการระหว่างบริษัทในเครือต้องกระทบยอดด้วยมือ บริษัทแกนของกลุ่มเป็นธุรกิจโรงงานและการผลิต ซึ่งตัวเลขที่ตัดสินกำไรของโรงงานคือต้นทุนจริงต่อล็อตเทียบกับราคาที่เสนอไป และเวลาที่เครื่องจักรหยุดโดยไม่มีใครบันทึก สิ่งที่คุ้มที่สุดสำหรับเครือข่ายแบบนี้คือโครงสร้างข้อมูลชุดเดียวที่ทุกบริษัทใช้ร่วมกัน — ผังบัญชีเดียว รายการระหว่างกันที่ตัดอัตโนมัติ และภาพรวมกลุ่มที่อัปเดตทุกวัน

บริษัทที่ถือทุนมากที่สุดในเครือข่ายคือ โรงน้ำแข็งรัตนโกสินทร์ โรงน้ำแข็งไชยปราการฝาง และ โรงน้ำแข็ง วี ไอ ซี จอมทอง โดยบริษัทแกนจดทะเบียนในหมวดการผลิตน้ำแข็งเพื่อการบริโภค สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท เรื่องที่ควรเริ่มอ่านคือ โรงงานที่รู้ต้นทุนจริงช้าไปหนึ่งเดือน — ERP เปลี่ยนการเดาต้นทุนให้เป็นตัวเลขจริงได้อย่างไร

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท