กลุ่มธุรกิจ สไปซี่ แอนด์ ลักกี้

3 บริษัทในเครือข่ายสไปซี่ แอนด์ ลักกี้เชื่อมกันผ่านคนเพียง 2 คน ทุนจดทะเบียนกระจุกตัวสูง — สามบริษัทแรกถือราว 100% ของทุนรวม 5 ล้านบาท ที่เหลือคือบริษัทบริวารที่ทำหน้าที่เฉพาะ เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่ทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ สมาชิกทั้งหมดอยู่ในธุรกิจร้านอาหารและเครื่องดื่ม — เครือข่ายที่แตกบริษัทตามโครงการหรือสาขามากกว่าตามธุรกิจ

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 3 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจร้านอาหารและเครื่องดื่ม — กำไรของร้านอาหารอยู่ที่วัตถุดิบที่รั่วไหลเงียบ ๆ ทุกวัน และเมนูที่ขายดีแต่กำไรต่ำ ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

สไปซี่ แอนด์ ลักกี้ ไนซ์อิลลูชั่น (1994) และ 42 การ์เด้น คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดการบริการด้านอาหารในภัตตาคาร/ร้านอาหาร ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ Menu Engineering: ออกแบบเมนูให้ขายของที่กำไรดี ไม่ใช่แค่ของที่ขายดี

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท