กลุ่มธุรกิจ อ๊อดไม้แบบ

4 บริษัทในเครือข่ายอ๊อดไม้แบบเชื่อมกันผ่านคนเพียง 2 คน (เฉลี่ยคนละ 2 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจุกตัวสูง — สามบริษัทแรกถือราว 83% ของทุนรวม 6 ล้านบาท ที่เหลือคือบริษัทบริวารที่ทำหน้าที่เฉพาะ เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่ทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 3 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจก่อสร้างและรับเหมา (2) ธุรกิจค้าปลีกและร้านค้า (1) ธุรกิจบริการวิชาชีพและที่ปรึกษา (1) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 4 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจค้าปลีกและร้านค้า — กำไรของค้าปลีกอยู่ที่ของที่ขายไม่ออกและเงินที่ไม่ตรงตอนปิดกะ — สองอย่างที่ระบบดีจับได้ทุกวัน ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

อ๊อดไม้แบบ วีบียอนด์ คอนสตรัคชั่น และ ศิริพิพัฒน์ โฮม ดีเวลลอปเม้นท์ คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดร้านขายปลีกวัสดุก่อสร้างหลายชนิดรวมถึงวัสดุอุปกรณ์และเครื่องมือชนิดนำไปใช้ทำงานได้ด้วยตัวเอง ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ ระบบ POS สำหรับร้านในเชียงใหม่ — โจทย์เฉพาะของเมืองท่องเที่ยวที่ระบบทั่วไปมักตอบไม่ครบ

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท