กลุ่มธุรกิจ จอห์น ป่าตอง

3 บริษัทในเครือข่ายจอห์น ป่าตองเชื่อมกันผ่านคนเพียง 1 คน (เฉลี่ยคนละ 3 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจุกตัวสูง — สามบริษัทแรกถือราว 100% ของทุนรวม 3 ล้านบาท ที่เหลือคือบริษัทบริวารที่ทำหน้าที่เฉพาะ เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในจังหวัดภูเก็ตทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ สมาชิกทั้งหมดอยู่ในธุรกิจการเงิน ประกัน และสินเชื่อ — เครือข่ายที่แตกบริษัทตามโครงการหรือสาขามากกว่าตามธุรกิจ

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 3 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจการเงิน ประกัน และสินเชื่อ — กำไรของกลุ่มนี้อยู่ที่ลูกหนี้ที่เกินกำหนดโดยไม่มีใครตาม และงานเอกสารที่กินเวลาคน ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

จอห์น ป่าตอง แองต๋วน และ ดี แอนด์ ซี เอ็กซ์เชนจ์ คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดกิจกรรมเกี่ยวกับแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ กระแสเงินสด (Cash Flow) คืออะไร ทำไมกำไรดีแต่เงินหมด

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท