กลุ่มธุรกิจ ภูเก็ต โซล่า

4 บริษัทในเครือข่ายภูเก็ต โซล่าเชื่อมกันผ่านคนเพียง 2 คน (เฉลี่ยคนละ 2 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจุกตัวสูง — สามบริษัทแรกถือราว 94% ของทุนรวม 17 ล้านบาท ที่เหลือคือบริษัทบริวารที่ทำหน้าที่เฉพาะ เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในจังหวัดภูเก็ตทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 2 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจก่อสร้างและรับเหมา (2) ธุรกิจพลังงาน สาธารณูปโภค และสิ่งแวดล้อม (2) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 4 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจก่อสร้างและรับเหมา — กำไรของงานก่อสร้างอยู่ที่งานเพิ่มที่ได้เงิน กับงวดที่เบิกได้ตรงเวลา — สองอย่างที่ต้องมีหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษร ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

ภูเก็ต โซล่า ป่าตอง ซัน เพาเวอร์ และ ภูเก็ต โซล่า พีพีเอทู คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดการติดตั้งไฟฟ้า ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ BOQ และการคุมต้นทุนก่อสร้าง: ทำไมงานที่เสนอราคาว่ากำไร กลับขาดทุนตอนจบ

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท