กลุ่มธุรกิจ สยาม จัสลีน

4 บริษัทในเครือข่ายสยาม จัสลีนเชื่อมกันผ่านคนเพียง 1 คน (เฉลี่ยคนละ 4 บริษัท) — โครงสร้างที่ตัดสินใจจากศูนย์กลาง ทุนจดทะเบียนกระจุกตัวสูง — สามบริษัทแรกถือราว 83% ของทุนรวม 12 ล้านบาท ที่เหลือคือบริษัทบริวารที่ทำหน้าที่เฉพาะ เครือข่ายนี้ปักหลักอยู่ในจังหวัดภูเก็ตทั้งหมด ซึ่งมักหมายถึงทีมบริหารชุดเดียวดูแลทุกบริษัทจากที่เดียว 100% ของสมาชิกยังดำเนินกิจการอยู่ — เครือข่ายที่ยังทำงานเต็มตัว ไม่ใช่โครงสร้างที่เหลือแต่ชื่อ เครือข่ายนี้กระจายอยู่ใน 2 กลุ่มธุรกิจ นำโดยธุรกิจร้านอาหารและเครื่องดื่ม (3) ธุรกิจทัวร์และบริการท่องเที่ยว (1) — กลุ่มที่ทำหลายธุรกิจพร้อมกันมักมีระบบคนละชุดต่อธุรกิจ และภาพรวมต้องรวมข้ามผัง

เมื่อธุรกิจถูกแบ่งเป็น 4 นิติบุคคล สิ่งที่หายไปคือภาพรวม — ยอดขาย ต้นทุน และเงินสดของทั้งกลุ่มมักต้องรวมจากหลายไฟล์ และรายการซื้อขายระหว่างกันคือจุดที่ตัวเลขไม่ตรงกันบ่อยที่สุด ธุรกิจหลักของเครือข่ายอยู่ในกลุ่มธุรกิจร้านอาหารและเครื่องดื่ม — กำไรของร้านอาหารอยู่ที่วัตถุดิบที่รั่วไหลเงียบ ๆ ทุกวัน และเมนูที่ขายดีแต่กำไรต่ำ ระบบที่กลุ่มขนาดนี้ได้ประโยชน์ที่สุดคือ ERP หลายบริษัทบนฐานเดียวที่ตัดรายการระหว่างกันให้อัตโนมัติ และแดชบอร์ดระดับกลุ่มที่ผู้บริหารเห็นทุกบริษัทในหน้าเดียวโดยไม่ต้องรอปิดงบ

สยาม จัสลีน โซลเคอร์รี่ และ คัท แอนด์ โซ คือสามบริษัทแรกตามทุนจดทะเบียน และบริษัทแกนอยู่ในหมวดการบริการด้านอาหารในภัตตาคาร/ร้านอาหาร ถ้าจะอ่านเรื่องเดียว สำหรับเครือข่ายแบบนี้เราชี้ไปที่ จัดการสต๊อกวัตถุดิบร้านอาหาร: ที่ที่กำไรรั่วไหลเงียบ ๆ ทุกวันผ่านของเสียและของหาย

ประมวลอัตโนมัติจากข้อมูลกรรมการสาธารณะในสแนปช็อตล่าสุด ร่วมกับแนวทางระบบของ Whale Task สำหรับกลุ่มที่บริหารหลายบริษัท